|
Irak'ta lise mezunu olan öğrencilerin, lise bitirme sınavlarında aldıkları puanlara göre fakülte ve yüksekokullara girmeleri kazanılmış bir hak iken, Türk öğrencilerin bu hakları ellerinden alındı. Diğer yandan Baas Partisi'ne kayıtlı olan öğrenciler ve bu partiye bağlı bir öğrenci teşkilatı olan Arap Öğrenci Birliği'ne üye olanlar, düşük puanla dahi istedikleri bölümlere girebildiler. Hatta bunların öğrenim gördüğü özel fakülte ve yüksekokulların açılmasına imkân sağladılar. Böylece Türk kökenli öğrenciler, yüksek puan tutturmalarına rağmen, insan haklarına aykırı olduğu halde, kazanmış oldukları tıp, eczacılık, dişçilik ve mühendislik dalları gibi bölümlere giremediler. Baas yönetimi Türklerin tabii vatandaşlık haklarını tanımayarak, insan hakları ihlaline devam etti. Türklerin çoğunlukta oldukları yerlerin etnik yapısını, Türklerin aleyhine çevirmek için her türlü yola baş vuruldu. Büyük şehirlerin mahallelerinin yanı sıra, köylerdeki muhtarlıklar bile Araplara verildi. Köy halkının tamamının Türk oluşu dahi, bu uygulamayı değiştirmiyordu. Arapların Türk bölgelerine yerleşmesi tevşik edildi. Köylerin türkçe olan adları, arapça adlara dönüştürüldü. Kerkük adına da tehammül etmeyen yönetim, 1976'da bu tarihi Türk şehrinin adını "millileşme" anlamına gelen "al-Tamim" olarak değiştirdi.
Arapların Kerkük'e yerleşmelerini teşvik için, buraya göç eden herkese 10 bin Irak dinarı (o zamanki rayiçle 33 bin Amerikan Doları) hibe ediliyor, taşınma masrafı olarak da buna 5 bin dinar (23.100$) banka kredisi ile inşaat yapmak veya arsa satın almak için de 10 bin dinar (33.000$) veriliyordu. Buna karşılık Türklerin arsa satın alması ve inşaat yapması, emniyetin izin vermesine bağlandı. Türklerin gayri menkul alım-satımları, böylece kontrol altına alındı. Özellikle Türk'ün Türk'e gayri menkul alış satışı engellendi. Ancak bir Türk'ün malını her hangi bir Arab'a satması hususunda, büyük kolaylıklar sağlandı. Bütün bunlardan başka, bir Türk kızı ile evlenen her Arab'a 10 bin dinar (33.000$) hediye ediliyordu.
Bağdat yönetimi, Türk bölgelerindeki camilerde, halka türkçe hutbe okunmasını yasaklayarak, bu sefer din adamlarını da baskı altına almağa başladı. Buna uymayan ve türkçe hutbe vermeğe devam eden din hocaları tutuklanarak, ağır işkenceler gördü. Bu şekilde arapça bilmeyen halkın büyük bir bölümüne manevi baskı yoluna gidildi.
[ Geri Dön |
Okunma: 888
|
