Türkçü, fikir adamı,
tarihçi, Türkolog, şair ve roman yazarı Hüseyin
Nihal Atsız 12 Ocak 1905 tarihinde İstanbul'da
dünyaya gelir.Babası Gümüşhane'nin
Torul/Dorul
Kazası'nın Midi Köyü'nün
Çiftçioğulları ailesinden Deniz Makine Önyüzbaşısı
Hüseyin Efendi'nin oğlu Deniz Güverte Binbaşısı
Mehmed Nail Bey, annesi Trabzon'un Kadıoğulları
ailesinden Deniz Yarbayı Osman Fevzi Bey'in kızı
Fatma Zehra Hanım'dır
Anne ve baba tarafından
asker bir aileye mensup olan Atsız, ilk öğrenimini
Kadıköy'deki Fransız ve Alman Mektebi, Süveyş'teki
Fransız Mektebi,
Kasımpaşa'daki Cezayirli
Gazi HasanPaşa, Haydarpaşa Osmanlı İttihad
Mektebi'nde, ortaöğrenimini ise Kadıköy ve
İstanbul Sultanîsi'nde tamamlar
1922 yılında imtihanla Askerî
Tıbbiye'ye girmesine rağmen, üçüncü sınıfta iken
Ziya Gökalp'ın cenaze töreninin yapıldığı günün
akşamı öğrenciler arasında çıkan bir kavgada gayet
ağır bir ceza alır. Ayrıca aralarında birtakım
meseleler geçen Arap asıllı Bağdatlı Mesud Efendi
adlı bir teğmenin kasdî bir şekilde ve lüzumsuz
bir yerde istediği selamı vermediği için, 4 Mart
1925 tarihinde Askerî Tıbbiye'den çıkarılır .
Bu hadiseden sonra Kabataş
Lisesi'nde üç ay öğretmen vekilliği, daha sonra
Deniz Yollarının Mahmut şevket Paşa gemisi katip
muavinliği yapmışsa da asıl Türk tarihi ve
edebiyatı ile ilgili araştırmalara merak sardığı
için 1926 yılında İstanbul Üniversitesi Edebiyat
Fakültesi'nin yatılı kısmı olan Yüksek Muallim
Mektebi'ne kaydolmasına rağmen, bir hafta sonra
askere alınır, 1926-1927 yıllarında, dokuz ay
süreli olarak İstanbul Taşkışla'da askerlik
görevini ifa eder . Bundan sonra tekrar Yüksek
Muallim Mektebi'ndeki talebelik hayatına dönen
Atsız, Ahmet Naci isimli arkadaşı ile birlikte
hazırladığı ve Türkiyat Mecmuası'nda yayımlanan
"Anadolu'da Türkler'e Ait Yer İsimleri" adlı
makale ile hocası Fuad Köprülü'nün dikkatini
çeker. 1930 yılında Edirneli Nazmi'nin Divan-ı
Türkî-i Basit isimli eseri üzerinde
mezuniyet
tezi hazırlayarak aynı yıl mezun olur
.
1950-1952
ve 1962-1964 yıllarında devam ettirdiği Orkun'dan
sonra 1 Ocak 1964 tarihinden itibaren Ötüken
adıyla çıkardığı dergide, Türkiye'de gittikçe hız
kazanan bölücülük hareket ve tertiplerini
açıklayan bir seri yazısı yüzünden, sonunda
Yargıtay'ın kararı bozmasına rağmen, oy çokluğu
ile on beş ay hapse
mahkûm edilmiş,
Toptaşı Cezaevi'ne sevk edilmiş , bir müddet sonra
reviri olan Sağmacılar Cezaevi'ne nakledilmiştir.
Bir buçuk yıllık cezası kesinleşince, onun bilgisi
dışında milliyetçi aydın çevrelerin harekete
geçmesi ve yağan protesto telgrafları üzerine
Cumhurbaşkanı Fahri Korutürk'ün yetkisini
kullanması sonucu 22 Ocak 1974 tarihinde
Bayrampaşa Cezaevinden tahliye edilmiştir
.
ESERLERİ
Tarih, edebiyat, edebiyat
tarihi ve bibliyografya gibi değişik sahalarda çok
sayıda kitap ve makalenin sahibi olan Atsız'ın
eserlerini şöyle sıralayabiliriz:
-
Çanakkale'ye Yürüyüş, İstanbul 1933.
- 16. asır
şairlerinden Edirneli Nazmi'nin Eseri ve Bu Eserin
Türk Dili ve Kültürü Bakımından Ehemmiyeti,
İstanbul 1934.
- Komünist Don Kişotu Proleter
Burjuva Nazım Hikmetof Yoldaşa, İstanbul
1935.
- Türk Tarihi Üzerinde Toplamalar, I.
Bölüm, En Eski Zamanlardan başlayarak Apar
Sülalesinin düşmesi tarihi olan Miladi 552'ye
kadar, İstanbul 1935.
- 15. Asır Tarihçisi
şükrullah, Dokuz Boy Türkler veOsmanlı Sultanları
Tarihi, Eski Türklerle Fatih Sultan Mehmed'in
tahta oturuşuna kadar olan Osmanlı
tarihinden
bahseder,İstanbul 1939.
- Müneccimbaşı, şeyh
Ahmed Dede Efendi, Hayatı ve Eserleri, İstanbul
1940.
- 900. Yıldönümü (1040-1940), İstanbul
1940.
- İçimizdeki şeytanlar, İstanbul
1940.
- Türk Edebiyatı Tarihi, En eski
çağlardan başlayarak Büyük Selçukluların sonuna
kadar, İstanbul 1940.
- Dalkavuklar Gecesi,
İstanbul 1941.
- En Sinsi Tehlike, İstanbul
1943.
- Hesap Böyle Verilir, İstanbul
1943.
-İ. Süruri Ermete (Üçüncü dereceden harb
malûlü piyade subayı), Türkiye Asla Boyun
Eğmeyecektir(Türk-Rus Savaşının özeti), İstanbul
1946.
- Yolların Sonu, İstanbul 1946.
- 18
Bozkurtların Ölümü, İstanbul 1946.
- Bozkurtlar
Diriliyor, İstanbul 1949.
- Osmanlı Tarihleri
I, İstanbul 1949. Türkiye Yayınevi'nin bu ad
altında kurduğu dizinin bu ilk cildinde şu
yayınları vardır: a- Ahmedî, Dastan ve
Tevarih-i
Mülûk-ı al-i Osman, b-Şükrullah
Behçetüttevarih, c- aşıkpaşaoğlu Ahmed aşıkî,
Tevarih-i al-i Osman.
- Türk Ülküsü, İstanbul
1956.
- Deli Kurt, İstanbul 1958.
- Osman
(Bayburtlu), Tevarih-i Cedîd-i Mir'at-ı Cihan,
İstanbul 1961.
- Osmanlı Tarihine Ait Takvimler
I, 824, 835 ve 843 tarihli takvimler, İstanbul
1961.
- Ordinaryüs'ün Fahiş Yanlışları,
İstanbul 1961.
- Türk Tarihinde Meseleler,
Ankara 1966.
- Birgili Mehmed Efendi
Bibliyografyası, İstanbul 1966.
- İstanbul
Kütüphanelerine Göre Ebussuud Bibliyografyası,
İstanbul 1967.
- ali Bibliyografyası, İstanbul
1968.
- aşıkpaşaoğlu Tarihi, İstanbul
1970.
- Evliya Çelebi Seyahatnamesi'nden
Seçmeler I, İstanbul 1971.
- Evliya Çelebi
Seyahatnamesi'nden Seçmeler II, İstanbul
1972.
- Ruh Adam, İstanbul 1972.
- Oruç Beğ
Tarihi, İstanbul 1973.
- Türk Ansiklopedisi'nde
40 kadar madde. Ayrıca Atsız'ın yazdığı makaleler,
dört cilt halinde Makaleler I, Makaleler II,
Makaleler III, Makaleler IV, adıyla
Baysan
Yayınları tarafından İstanbul'da 1992 tarihinde
yayımlanmıştır
Burada baş sağlığı,
orada gözler aydın;
İki ayrı dünyada iki ayrı
tören var.
TANRI katından gelen bir
yüce buyruk üzre,
Aramızdan ansızın çadırını
deren var.
Orada ecdat ruhu şâdümanhk
içinde
Burada tamu içre gönüllerde boran
var.
Eksilmiş bir yanımız:
çarpılmış gibiyiz hep
TANRI korsun, sanki
Bozkurtluğa kıran var.
Yukardan gök mü bastı;
altta yer mi çöktü ne
Kimsede ağız, dil yok;
gözleriyle soran var.
Buradan uğurlarken onu
binlerce Bozkurt
Orada karşılayan binlerce
Alp-Eren var.
O gün Tanndağı'nda tan
ağırdığı çağda.
Dediler Oğuz Hanın otağına
giren var.
Ve Tanrı Kut Mete'nin
huzurunda Atsız'ı
Kür Şad'la Kül Tiğin le diz
vururken gören var.
Töredir; konan göçer, doğan
gün batar elbet
Tanrı zeval vermesin devlet,
din ve KUR'AN var
Dayanılmaz olsa da
Atsız'lığın acısı
Ulu Tanrı'ya şükür yine soy
var. Turan
var.
[ Geri Dön |
Okunma: 3671
|