|
Türk boylarından. Oğuzların Üç-ok koluna mensupturlar.
İslâm kaynaklarında “Beçene, Beçenek, Biçene”; Anadolu ağzında “Peçeneke,
Beçenek” olan boyun adı, “iyi çalışır, gayret gösterir” mânâsındadır.
Peçeneklere Bizanslılar “Patzinak”, Lâtinler “Bissenus”, Ruslar “Peçennyeg”,
Macarlar “Beşennyö”, Ermenilerin “Badzinag”
dedikleri, kaynaklarda yazılıdır. Asıl yurtları, Orta Asya’da, Seyhun
(Siriderya) ile İdil (Volga) nehirleri arasındadır.
Dokuzuncu yüzyılda Hazar Hakanlığı ve Oğuzlar'ın baskılarıyla, asıl yurtlarını terk edip, batıya
göç etmeye başladılar. Yayılma istikametleri Karadeniz’in kuzeyinden Balkanlara
doğru idi. Hazar Hakanlığı, Rus Knezlikleri, Bizanslılar ve Balkan kavimleriyle
mücadele ettiler. 860-880 yılları arasında Don-Kuban nehirleri boyuna gelen
Peçenekler, Macarları bu havaliden uzaklaştırdılar. Don Nehrinden, Dinyeper’in
batısına kadar yayıldılar.
915’te, Rusların ataları olan Kiyef Rus Knezliği’ne, ilk Peçenek akını
yapıldı. Rusları, Karadeniz kıyılarına indirmemek için, 915’ten 1036 yılına
kadar, on biri büyük olmak üzere pek çok akın yaptılar. Peçeneklerin, Rusları
Karadeniz’e indirmemeleri, Bizanslıların menfaatineydi. Bizanslılar, 1018 yılına
kadar, Peçeneklerle dost geçinmeye çalıştılar. 1026, 1035, 1036’da, Balkanlara
akın tertip ettiler.
Peçeneklerin iç mücadelesinde, önce Kegen’in, sonra da Turak’ın Hıristiyan
olmasıyla, millî felaketleri başladı. Peçenekler, arasında 1048 yılında başlayan
Hıristiyanlaşma, Balkanlarda sıkışmalarıyla hızlandı. Hıristiyanlaşan
Peçenekler, millî benliklerini unutup, Türklüklerini kaybettiler. Bizanslılar,
Peçenekleri yurtlarından alıp, başka yerlere iskân siyaseti takip ettiler.
Bizans ordusuna da asker alındılar.
1071 Malazgirt Muharebesi'nde, Bizans
ordusundaki Peçenekler, Selçuklular
safına geçmeleriyle, Sultan
Alparslan’ın zafer kazanmasında yardımcı oldular. 1176 Miryokefalon Meydan Muharebesi'nde de Anadolu Selçukluları safına geçtiler.
Balkanlardaki Peçenekler, Anadolu’da Marmara kıyılarına kadar gelen soydaşı
Selçuklularla münasebet kurdular. Peçenekler, Trakya’da Bizans kuvvetlerini üst
üste yenerek, Edirne ve Keşan’a hakim olarak, Çekmece’ye kadar geldiler.
Oğuzların Üç-ok kolu Çavuldur boyuna mensup olan İzmir Beyi Çaka Bey’in, kuvvetli bir donanma kurarak, Bizans’a ait adaları
zaptetmesi, iki soydaş boyun, Bizans’a karşı ittifakına sebep oldu. Bizans’a
karşı Peçenek, Çavuldur ittifakı, entrika yüzünden bütünüyle gerçekleşemedi.
Bizanslılar, Peçeneklere karşı Kıpçaklarla anlaştı.
Bizans’a kırk bin atlı ile yardıma gelen Kıpçaklar, Bizans ordusuyla beraber
olup, Meriç Irmağı ağzında ve Enez yakınında Peçeneklerle karşılaştılar. 29
Nisan 1091 tarihinde Luvinyum Muharebesinde, Peçenekler yenildiler. Luvinyum
Muharebesi, Peçeneklerin siyasî tarihinin sonu oldu. Peçeneklerden kırk bin
aile, Arnavutluk kuzeyindeki Ohri Gölünün doğusuna yerleştiler.
Balkanlara dağılan Peçenekler, Müslüman olmadıklarından, Anadolu ve
Hindistan’daki soydaşları gibi Türklüklerini muhafaza edemeyip, Slavlaştılar.
Asıl çoğunluğu, Karadeniz’in kuzeyi ve Balkanlarda olmasına rağmen, günümüzde
buralarda, Peçenek hatırasına rastlanmamaktadır. Anadolu’da, Peçeneklere ait
coğrafî adlar hâlâ mevcuttur. Ankara vilayeti, Şereflikoçhisar kazası
yakınındaki Peçeneközü vadisi, Maraş’ın Elbistan kazasında iki, Konya bölgesinde
de dört yer adı, Peçeneklerin Anadolu’ya geldiklerinin hatırasıdır.
[ Geri Dön |
Okunma: 4932
|