|
Resmi belge, senet. Osmanlı
Devleti'nde bir kimseye verilen rütbe, nişan veya toprak imtiyazını gösterir
padişah fermanı. Berata; nişan, berat-ı şerif, nişan-ı
şerif ve hüküm de denilmektedir.
Beratlarda istenilen hizmetin adı, mahalli, maaşı veya geliri, verilen şahsın
ismi, ne için verildiği; kumandanlık, serdarlık gibi mühim bir vazife ise berat
alanın selahiyet derecesi açıkça belirtilirdi. Böylelikle elinde berat olan
şahsın bu selahiyet belgesinin dışına çıkması önlenmiş olurdu.
Beratların muhtelif çeşitleri vardır ki bunlar, timar beratı, iltizam beratı, muafiyet beratı,
mulakat beratı, malikane beratı, imtiyaz beratı, beylerbeylik, nişancılık, defterdarlık, vezirlik gibi memuriyet beratları, imamet,
hitabet, feraşet ve tababet izni verildiğini belirten beratlar ile, serdarlık
beratları gibi. Berat verilen kimseden âÂ?Â?berat resmiâÂ? ismiyle bir vergi alınırdı.
Timar beratı bir şahsa verildiğinde, beratta timar sahibinin hüviyeti, timar
verilen sancağın kazası, köyü, timarın miktarı, verilme sebebi, ilk mi,
tahvilinden mi, mahlulünden mi (yani, birinin üzerinden alarak mı) verildiği,
senelik gelir ve istenilen hizmet kayıtlı olurdu.
İltizam beratlarında, berat verilenin ismi, iltizamın verilme sebebi,
geçerliği olduğu tarihler, iltizam bedeli ve taksitleri, iltizamın ne şekilde
idare edileceği muhakkak belirtilirdi.
Bunlar da, verilen şahsın itibarına, rütbesine ve verilen şeyin önemine göre
sade veya ağdalı bir lisan kullanılırdı. Verilen beratlar, veren padişahın hayatıyla kayıtlıydı. Padişahlar değiştikçe,
yeni padişahın tuğrası bulunan yeni berat verilir ve bu
beratlardan yarım resim (vergi) alınırdı. Yapılan işleme, âÂ?Â?tecdid-i beratâÂ?Â
denilirdi.
[ Geri Dön |
Okunma: 1725
|