|
Osmanlı Devleti'nde büyük
askerî rütbelerden birinin adı. Yeniçeri ocağının kaldırılmasından sonra Osmanlı
ordusunda bir kolorduyu meydana getiren yedi birlikten her biri.
Feriklik, yeniçeri ocağının kaldırılmasından
(1826) sonra kurulan Asâkir-i Mansûre-i
Muhammediye teşkilâtında müşir ile mirliva rütbesi arasında tespit
edilmiştir. O sırada iki feriklik mevcuttu, Hassa ferikliği, Mansûra ferikliği.
1830-1835 yılları arasında ferikliğin teşrifattaki (protokoldeki) yeri hakkında
kesin bir bilgi yoktur. 1835’te feriklik rütbesi, Anadolu kazaskerliği ve rütbe-i sâniyenin sınıf-ı
evvel mümeyyizi ile aynı derecede olduğu kabul edildi. Feriklik, Bâlâ rütbesinin
kurulmasından sonra, 1847’de teşrifattaki yerini kesin olarak bulmuştu. Böylece
feriklik; İstanbul pâyesi, ûlâ evvelliği ve Rumeli beylerbeyliği ile aynı derecede bir
rütbe hâline geldi. 1903’te müşirlik ile feriklik rütbesi arasında sivilde bâlâ
rütbesine eşit olmak üzere birinci feriklik rütbesi kurulmuş ve ilk olarak
Tüfekçibaşı Tahir Paşa ile fahrî yaverlerden Salâhaddin, Şakir ve Nâsır paşalara
verilmiştir.
Ferikler, paşa unvanını taşırlar ve kendilerine konuşma sırasında, “Saâdetlü
paşa hazretleri” denirdi. Yazılarda ise “Saâdetlü efendim hazretleri” diye
yazılırdı.
Cumhuriyet döneminde, birinci ferikler ile feriklerin sahip oldukları
unvanlar kullanılmakla beraber, bunlar bir süre daha paşa unvanını korudular.
Nihayet bu unvanlar; efendi, bey vs. unvanları ile
birlikte 1934 tarih ve 5290 sayılı kanunla kaldırıldı.
Ferikin bugünkü karşılığı olarak; birinci ferik korgeneral, ikinci ferik ise
tümgeneraldir.
[ Geri Dön |
Okunma: 1160
|