|
Osmanlılarda kapıkulu ocaklarının yaya kısmından olup, top dökmek ve top
kullanmakla vazifeli askerlerin mensup olduğu ocağa verilen ad.
Sultan Birinci Murâd devrinde yeniçeri ocağının teşkilinden az sonra, acemi
ocağından alınan neferlerle ilk olarak topçu ocağı kuruldu. İstanbul’un
fethinden sonra, Galata suru dışında Tophâne denilen yerde topçu kışlaları ve
sâbit top dökümhânesi yapıldı. Sonraları; Belgrad, Budin, Temaşvar, İşkodra,
Gülamber, Provişte gibi yerlerde ihtiyaca göre tophâneler kurulup top
döktürüldü.
Topçu ocağına sertopi nâmıyla da anılan topçubaşı nezâret ederdi. Onun
emrinde bulunan dökücübaşı (serihtegân), dökümhâneden sorumluydu. Onun da
maiyetinde; yardımcısı, tâmirci, dökümcü, burgucu, yamacı, demirci, marangoz
gibi sanatkarlar bulunurdu.
Tophânenin; hesap ve alım-satım işlerine tophâne emîni bakardı. Îmâlât ve
ihtiyaçlarından da Tophâne Nâzırı mesuldü. Topları kullanmak ise, ağa
bölükleriyle cemaat ortalarının vazifesiydi. Beş ağa bölüğü ve yetmiş cemaat
ortası vardı. Her orta veya bölükte bir çorbacı, bir odabaşı ve diğer küçük
rütbeli subaylar bulunurdu. Ocak kethüdâsı, ocak çavuşu ve kâtibi de, bu ocağın
büyük âmirleriydi. Topçu ocağı, sarı-kırmızı bayrak taşırdı.
[ Geri Dön |
Okunma: 2049
|