Reaya
Osmanlı toprak düzeninde vergi yükümlülüğü taşıyan halk kitlesi. Reaya tabiri genellikle Müslüman olmayan veya askerî sınıfa dahil olmayan vergi mükelleflerini ifade eder; zamanla tüm vergi ödeyen yurttaşları kapsayan geniş bir anlam kazanmıştır.
