Sözlük

Türk tarihinin kavram, kurum ve unvanları — A'dan Z'ye.

51 terim · 1–15 arası · Sayfa 1/4

AhilikKurum
Anadolu'da 13. yüzyıldan itibaren gelişen, esnaf ve zanaatkârları meslekî ve ahlâkî ilkeler etrafında örgütleyen dayanışma teşkilatı. Ahilik; kalfa-usta ilişkisini, kalite denetimini, yardımlaşmayı ve ticaret ahlâkını düzenler. Selçuklu ve erken Osmanlı kent hayatının sosyal doku… → devamı
AtabeyUnvan
Anadolu Selçuklularında genç meliklerin eğitim ve yönetiminden sorumlu, yüksek düzeyde mentor-görevli. Atabeylik makamı, hem saray eğitimini hem sancak yönetimini kapsar; Medrese ve vakıf kurumuyla birlikte Selçuklu idari kültürünün temel taşlarındandır. → devamı
BalbalKavram
Göktürk ve öncesi bozkır kültüründe, ölen kişinin sağlığında öldürdüğü düşmanları temsilen mezar çevresine dikilen kaba taş heykeller. Balballar, savaşçı mezar geleneğinin görsel kanıtıdır; kimi örneklerde elinde kılıç, kemer veya hayvan figürleri yer alır. → devamı
Barış AntlaşmasıKavram
Devletler arası savaş veya çatışmanın sona erdirilmesine ilişkin yazılı anlaşma. Türk tarihinde Lozan (1923), Mudanya (1922), Küçük Ayasofya (1451) gibi antlaşmalar sınır, egemenlik ve nüfus mübadelesi gibi konuları belirlemiştir. Antlaşma metinleri diplomatik tarihin birincil ka… → devamı
BeratBelge
Osmanlı bürokrasisinde görev, ayrıcalık veya unvan veren resmî diploma. Kadı, müderris, sipahi ve tımar tahsisi beratla belgelenirdi. Beratın geri alınması, sahibinin görevden düşürüldüğünün işaretiydi. → devamı
BeylerbeyiUnvan
Osmanlı eyalet yönetiminde en üst düzey vali; hem askerî hem idari yetkiye sahiptir. Beylerbeyi, sancakbeyleri üzerinde otorite kurar; vergi, adalet ve seferberlikten sorumludur. Rumeli ve Anadolu beylerbeylikleri erken dönemde en güçlü makamlardandır. → devamı
BoyKavram
Üstsoy bağı, dil ve yaşam tarzı ile birbirine bağlı Türk topluluk birimi. Boy, obadan büyük; il (budun) ve devletten küçük bir örgütlenme düzeyidir. Siyasi birlikler genellikle boylar federasyonu olarak kurulur; kağan, boy beylerinin ittifakını yönetir. → devamı
BozkırKavram
Orta Asya'nın geniş steppeleri; Türk boylarının hayvancılığa, süvari savaşına ve göçebe yaşama uyumlandığı coğrafya. Bozkır, İpek Yolu ticaretini kontrol etme ve hızlı seferber ordu çıkarma avantajı sunar. Türk siyasi kültürü büyük ölçüde bozkır koşullarına göre biçimlenmiştir. → devamı
CebelüUnvan
Tımarlı sipahinin savaşta yanında getirdiği veya beslediği atlı silahlı asker. Cebelü sayısı, tımar gelirine göre belirlenir; tımar defterlerinde her sipahinin kaç cebelü çıkarmakla yükümlü olduğu kayıtlıdır. Tımar sisteminin seferberlik gücünün pratik birimidir. → devamı
CülusKavram
Osmanlı padişahının tahta çıkışı; cülus törenleri ve bahşiş dağıtımıyla kutlanırdı. Yeni padişahın cülusunda yeniçeri ocağına bahşiş verilmesi geleneği, ocak huzurunu sağlamayı amaçlar. Cülus, siyasi meşruiyetin yeniden ilan edildiği ritüel anlardan biridir. → devamı
CumhuriyetKavram
Egememenliğin halka veya seçilmiş temsilcilere ait olduğu yönetim biçimi. 29 Ekim 1923'te ilan edilen Türkiye Cumhuriyeti, saltanatın kaldırılması ve Teşkilat-ı Esasiye ile oluşturulan meclis hükümeti geleneğinin devamıdır. Cumhuriyet, Türk tarihinde modern devlet ve vatandaşlık… → devamı
DevşirmeKurum
Osmanlı'da Hristiyan tebaadan (özellikle Balkan kökenli) belirli aralıklarla alınan erkek çocukların eğitilerek devlet hizmetine kazandırılması usulü. Devşirme çocukları acemi ocağında yetiştirilir; en yeteneklileri yeniçeri ocağına, saray hizmetine veya idari kariyere yönlendiri… → devamı
Divan-ı HümâyûnKurum
Osmanlı merkez yönetiminin en yüksek karar organı. Sadrazam başkanlığında toplanır; kazaskerler, nişancı, defterdar ve divan üyeleri devlet işlerini görüşürdü. Divan toplantıları klasik dönemde genellikle Kubbealtı'nda yapılır; adalet, maliye, askerî sefer ve elçi kabul meseleler… → devamı
EyaletKurum
Osmanlı Devleti'nin ana idari ve askerî bölgesi. Her eyalet bir beylerbeyi tarafından yönetilir; sancaklara ayrılır. 16. yüzyıldan sonra vilayet düzenine geçişle birlikte eyalet sayısı ve sınırları değişmiş; 1864 Vilayet Nizamnamesi ile modern eyalet yapısına adım atılmıştır. → devamı
FermanBelge
Osmanlı padişahının mührü ve imzasıyla çıkan resmî buyruk veya kararname. Fermanlar vergi muafiyeti, atama, arazi hakkı, ceza veya uluslararası ilişkiler gibi konularda düzenlenirdi. Tuğra ve kapitüle ifadeleri, fermanın resmî geçerliliğinin unsurlarıdır. → devamı