Sözlük
Türk tarihinin kavram, kurum ve unvanları — A'dan Z'ye.
8 terim
- Kadı Unvan
- Osmanlı adalet sisteminde şer'i hukuka göre dava gören yargıç. Kadılar, evlilik, miras, ticaret ve ceza davalarında görev yapar; şehir ve kasaba düzeyinde atanırlardı. Kadı sicilleri, sosyal ve ekonomik tarih açısından zengin kaynaklardır. → devamı
- Kağan Unvan
- Kadim Türk devletlerinde en yüksek hükümdarlık unvanı. Göktürk, Uygur ve Avar kağanları, göksel kökene sahip olduklarına ve Tengri tarafından kut ile donatıldıklarına inanılırdı. Kağan, askerî komutanlık, adalet dağıtma ve boylar arası birliği koruma görevlerini bir arada yürütür… → devamı
- Kanun-ı Esasi Belge
- 23 Aralık 1876'da ilan edilen Osmanlı anayasası. Meclis-i Mebusan ve Meclis-i Ayanın açılmasını öngörmüş; padişahın yetkileri anayasal çerçeveye alınmaya çalışılmıştır. 93 Harbi sonrası askıya alınmış; II. Meşrutiyet'te (1908) yeniden yürürlüğe girmiştir. → devamı
- Kapitülasyon Kavram
- Osmanlı Devleti'nin yabancı devletlere ve tüccarlarına tanıdığı ayrıcalıklar bütünü. Kapitülasyonlar; vergi muafiyeti, konsolosluk yetkisi ve yargı ayrıcalıklarını kapsar. 19. yüzyılda ekonomik bağımlılık tartışmalarının merkezinde yer almış; Lozan'da kaldırılmıştır. → devamı
- Kapıkulu Kurum
- Osmanlı padişahının doğrudan hizmetindeki merkezî askerî ve idari ocaklar bütünü. Yeniçeri ocağı, topçu, toparabacı, cebeci ve bostancı birlikleri kapıkulu kapsamındadır. Kapıkulu askerleri maaşlı ve düzenli bir ordunun temsilcileridir; tımarlı sipahilere kıyasla doğrudan merkeze… → devamı
- Kırk Orda Kurum
- Moğol İmparatorluğu döneminde kurulan, Türk ve Moğol boylarının bir arada yaşadığı idari ve askerî birlik. Kırk Orda geleneği, boylar konfederasyonu anlayışının Orta Çağ'daki önemli örneklerindendir. Altın Orda ve Çağatay hanlıkları bu geleneğin devamı sayılır. → devamı